Rozdział 1.

Nie jadę!

6.40, standardowo czas wstać i przeżyć kolejny dzień. Poszłam do łazienki ubrałam się, ogarnęłam i zeszłam na dół.

-Cześć - rzuciłam do Camili, mojej... Opiekunki? Gosposi? Nie wiem jak ją nazwać.

-Gdzie uśmiech różowo włosa?- Camilia była miła, bardzo młoda, miała tylko 28 lat. Mimo to rodzice ufali jej jak nikomu. Mieszka z nami już 8 lat, jest przyjaciółką rodziny i zawsze nią była. Czemu u nas pracuje? Brak pieniędzy.

-Jeszcze śpi - odparłam i wzięłam jabłko.

-Nie zapomnij lekarstw - powiedziała.

-Tak zapomniałam o swoim przyjacielu, który gdzieś tam śpi-odparłam, a ona zaczęła się śmiać.

-Bierz i nie gadaj - rzuciła we mnie pudełkiem lekarstw. Ktoś zapukał do drzwi.

-Idę Do zobaczenia. - pocałowałam Camilie w policzek i wybiegłam przed dom.

-No cześć-przed drzwiami stała szczęśliwa Iga z Tori, uśmiechnęłam się

-Słuchaj, walnij jej.

-Komu?-spytałam zbita.

-Jej!-krzyknęła i wskazała Tori.

-Mam ją bić, ponieważ?

-Chce iść na jakiś koncert-powiedziała Iga i zrobiła dziwną minę.

-Jaki?-zwróciłam się do Tori.

-ONE DIRECTION!-krzyknęła i zaczęła skakać jak chora.

-Ło ło ło, zwolnij - powiedziałam

-Kto to?

-Nie żartuj-powiedziała.

-Nie żartuje, dobrze?-powiedziałam.

-Cindy, zabiera nas jutro na koncert! I siedzicie cicho! - Iga już chciała coś powiedzieć, ale Tori ją sprawnie uciszyła.

-Nie idę na żaden koncert - powiedziałam.

-Przestań, oni są świetni-nawijała dalej.

-Idziemy do centrum?-zmieniła temat Iga, zgodnie pokiwałyśmy głowami i zamiast do szkoły poszłyśmy do CH. Chodziłyśmy między sklepami. -Ej, chodźmy coś zjesć!-wydarła się Tori, a my zgodnie pokiwałyśmy głowami. - Ruszyłyśmy w stronę kawiarni.

- Dobra jak chcecie, ja idę tam!-wskazałam sklep z trampkami.

-Ok - odpowiedziały i się rozeszłyśmy. Chodziłam między półkami bez celu. Zwróciłam uwagę na księgarnie. Co jak co, ale czytać lubiłam. Weszłam do księgarni i zaczęłam szukać ciekawej książki. Wzięłam do ręki książke "Intruz" i zaczęłam czytać o czym jest. Szłam przed siebie nie zwracając uwagi na nikogo. W pewnym momencie wpadłam na kogoś

-Przepraszam - powiedziałam szybko i podniosłam książkę.

-Nie ma za co-odpowiedział brunet. -Prze... Na prawdę nie chciałam - palnęłam i poszłam w stronę kasy. Zapłaciłam za książkę i ruszyłam w stronę kawiarni.

-Co taka wystraszona?-  spytała wesoła Iga.

-Co? Ja? Nie, no co ty-odpowiedziałam szybko

-Zjadłabym coś-powiedziałam, a one się od razu uśmiechnęły

-Może pączka?

-No dobra, pójdę kupić-powiedziała Iga i wstała.

-Co jest?-skorzystała z sytuacji Tori.

-Nic-powiedziałam.

-Rodzice? Znowu cię biją?-pytała z troską.

-Słucham? Co nie, to już dawno nie miało miejsca-powiedziałam i zdobyłam się na uśmiech.

-Jak chcesz-powiedziała i się zamkneła, bo Iga przyszła. -Proszę-powiedziała i dała mi pączka.

-Ależ dziękuję kochanie-powiedziałam i zaczęłam jeść.

-Która godzin?-spytała Tori.

-13:00-powiedziała Iga.

-No to ja spadam do domu, Cindy czeka-powiedziała Tori i się pożegnała.

-Pa-rzuciłam.

-A my co robimy?-spytałam.

-Idziemy gdzieś?-popatrzyła się na mnie.

-Do mnie?

-Pewnie-odpowiedziałam i poszłyśmy w moją stronę.

-Co ci się stało w kawiarni?

-Wpadłam na jakiegoś kolesia-powiedziałam, a ona zaczęła się śmiać.

 -No błagam cię-zrobiła głupią minę.

-No co?-spojrzałam wymownie.

-Nic-powiedziała i dalej się śmiała.

-Cześć!-krzyknęłam wchodząc do domu.

 -Hej!-odkrzyknęła Camilla

-Jak tam?

-Dobrze-powiedziałyśmy we dwie

-Jutro na koncert jadę.

-One Direction?

-Tak-odparła zrezygnowana Iga.

-Co taka minka?-spytała robiąc nam herbatę.

-Nie lubię-odpowiedziała.

-A ja ich nie znam-dokończyłam.

-No to poznasz-powiedziała i się szyderczo uśmiechnęła.

-No wiesz co-zaczęłam.

-Nie wiem-powiedziała i dała nam herbatę

-Wychodzę, wrócę później.

-Cześć-powiedziałam i poszłyśmy do mnie do pokoju.  Ktoś zaczął do mnie dzwonić.

Lena:Halo

Mama:Cześć złotko, jak tam?

Lena:Dobrze.

Mama:Cindy dzwoniła, jedziesz jutro na koncert?

Lena:Nie chcę.

Mama:[śmiech]Kochanie wszyscy szaleją na ich punkcie.

Lena:Nie znam ich.

Mama:Poznasz, muszę kończyć, pa

Lena:Cześć

-I co? Trzeba iść na ten koncert?-zapytała Iga.

-No-powiedziałam zrezygnowana i wzięłam laptopa. Weszłam na twittera i dodałam "Czy to jakaś moda na ich koncert? BŁAGAM", dostałam mnóstwo odpowiedzi"One Direction" itp.

-Jakaś epidemia-powiedziała Iga.

-EPIDEMIA?! CZŁOWIEKU TO ZA MAŁO!-krzyknęłam,a ona się zaczęła śmiać.

_____________

5 komentarzy i dodaje następny rozdział :)